O stonodze
Cóż z tego że stonoga,
Kiedy w ręce uboga !
Już koniec ! – Sen mi to objawił :
Nadziei los mi nie zostawił ;
Szczęśliwych dni nie będzie znała
Dusza, złej gwiazdy mrozem ścięta.
Odbiega młodość uśmiechnięta,
Pierzcha Nadzieja, Miłość, Chwała …
O, czemu Pamięć mi została ?!
Georges Byron
Przełożył Czesław Jastrzębiec – Kozłowski
Gotów powiększyċ durnych grono,
byleby go zauważono.
Józef Bułatowicz
Chytrzy płynęli z prądem.
Chytrzejsi szli sucho lądem.
Szedłem – przeszedłem
Spałem – przespałem
Piłem – przepiłem
Ale żyjąc – marzyłem
I dlatego przeżyłem.
Barbara Botton
Każda epoka ma swe własne cele
I zapomina o wczorajszych snach,
Nieście więc wiedzy pochodnię na czele
I nowy udział bierzcie w wieków dziele,
Przyszłości podnoście gmach !
Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy,
Choć macie sami doskonalsze wznieść
Na nich się jeszcze święty ogień żarzy,
I miłość ludzka stoi tam na straży,
I wy winniście im cześć !
Adam Asnyk
Kochałem panią – i miłości mojej
Może się jeszcze resztki w duszy tlą,
Lecz niech to pani już nie niepokoi,
Nie chcę cię smucić nawet myślą tą.
Kochałem bez nadziei i w pokorze,
W męce zazdrości, nieśmiałości trwóg,
Tak czule, tak prawdziwie – że daj Boże
Aby cię inny tak pokochać mógł.
przełożył Julian Tuwim














