Syty głodnego
Syty zrozumieċ głodnego nie umie,
Lecz głodny świetnie sytego zrozumie.
O niejednym poecie
Ni rymu, ni rytmu,
I nawet nie wstyd mu.
O moralności
Kiedy prawdę się przemilcza
Rodzi się moralnośċ wilcza
O stonodze
Cóż z tego że stonoga,
Kiedy w ręce uboga !
Już koniec ! – Sen mi to objawił :
Nadziei los mi nie zostawił ;
Szczęśliwych dni nie będzie znała
Dusza, złej gwiazdy mrozem ścięta.
Odbiega młodość uśmiechnięta,
Pierzcha Nadzieja, Miłość, Chwała …
O, czemu Pamięć mi została ?!
Georges Byron
Przełożył Czesław Jastrzębiec – Kozłowski
Gotów powiększyċ durnych grono,
byleby go zauważono.
Józef Bułatowicz
Chytrzy płynęli z prądem.
Chytrzejsi szli sucho lądem.














