Zakres tematyczny:
Anonimowe
Usta moje tak odwykły już od mowy,
Że każdego słowa im za wiele.
Milczę jak te na mrozie surowym
Mniej gałęzie – niż martwe piszczele.
Wśród drzew idę. Słucham ich milczenia,
Tylko śnieg pod moją stopą skrzypi –
I wiem : oto słyszą objawienia
Serca mego – te aleje lipy …
Żaden liść nie zaszemrze – woni nie ma –
A wysoko się toczy rozmowa –
I powierza mi swą prawdę ziemia,
I ja ziemi – bez słowa …
Bać się piekła po śmierci, w krainie cieni ?
Dla wielu, prawdziwe piekło jest na ziemi.
Barbara Botton
Nad stawem lśniącym poświatą
Wiatr westchnął piersią włochatą ;
Tchem ciepłym ciemność rozgarnął,
Pieszczotą wtulił się czarną,
W jej grzywȩ.
Nad ziemią słania się nisko
Dyszących gwiazd trzęsawisko,
Niebo rozgrzȩzłe, gorące,
Ogniami pulsujące
I żywe.
Na zachodzie się błyska, raz w raz.
Ziemia zdyszana, ziemia spracowana
Czeka – czeka … na spazm.
Feliks Konopka
Źródło : Feliks Konopka „Ostatnia jesień”, Wydawnictwo Znak, Kraków, 1972
Tak było ciepło przez dzień cały,
Że już i dziadek zwlókł się z pieca,
Nad rzeczką siadł, gdzie mocniej grzało,
I czuł przez świtkę żar na plecach.
Lśnił strumień, drżała w mgle dąbrowa,
Pachniało miodem i zielenią ..
I dziadek nawet nie żałował,
Że się niebawem stanie ziemią.
Przełożył Tadeusz Chróścielewski
Źródło :”Poezje wybrane” Maksim Bohdanowicz, Wydawnictwo Łódzkie, 1973














