Żytnie kłosy blade.
Spali słońce niskie –
O, niebiańskie sady,
Obłoki wy bliskie !

Mijacie nade mną
Lekko i wypukle –
Zwijając się w kłębki
Niby włosów pukle.

W niebieskim ogrodzie
Wolno i przyjemnie,
Obłoki jak łodzie
Przepływają we mnie …

I wszystko się zlewa
W łagodną pogodę.
Lipiec miodem śpiewa
Złoci żyto młode.

Jarosław Iwaszkiewicz
(Księga dnia i księga nocy, 1929)