Niechaj nikt nie wie, że siȩ nasze oczy
W najwymowniejszym spotkały spojrzeniu,
Niechaj nikt nie wie i domysł swój toczy
W nie pogłȩbionej zagadki półcieniu.
Niechaj nikt nie wie, jak siȩ zwał siȩ kraj ony,
Gdzie wspólnych uczuć gȩdziły nam skrzypce,
Niechaj nikt nie wie, jak brzmiały te tony,
Które w echowej załkały rozsypce.
Niechaj nikt na twarzy twej, pełnej dobroci,
Ciekawych oczu badawczo nie kładzie ;
Pozostań kwiatem dziwokiej paproci,
Zaklȩtym w serca mojego balladzie.
Wacław Rolicz-Lieder
Śni mi siȩ drżąca brzoza słońcem całowana,
Jakieś kwiaty, tonące w śnie południa łąki,
Brzȩczenie złotych muszek i ta mgła różana,
Co rozsnuwa po falach pajȩcze koronki.
Śni mi siȩ zwiewnych duchów świetlana karawana,
Tuberozy, jaśminy i liliowe dzwonki,
Jakaś ogromna cisza, niczym nieprzerwana,
Żar twych pocałunków, dzień naszej rozłąki.
Śni mi siȩ pałac z blasków słonecznych utkany,
Białe róże, irysy, zbóż złocistych fale
I twoich gȩstych włosów płomieniste liany,
Rwący się pod sklep nieba, na niebieskie dale,
Jakiś hymn przeogromny, podniosły, harfiany,
I twoich ust rzeźbionych przecudne korale.
Zygmunt Różycki
Przyjdź – a sady się dla nas rozdzwonią
I rozszumią się rzeki srebrzyście,
Zagadają wszystkie drżące liście,
Wszystkich kwiatów kielichy zadzwonią.
Słońce stanie nad białą jabłonią
I zatoczy swoje koło duże,
I za borem skona uroczyście !
Cień położy się na białym murze,
W starym sadzie róże się zapłonią –
I my płonić się bȩdziem, jak róże.
Edward Słoński
Niczego nie chcę… tylko niech mi grają
melodie ciche, dawne, zapomniane ;
śnić wtedy będę, że ręce kochane
kwiatami wiosny me skronie umają.
Śnić wtedy będę, że jeszcze nade mną
chylą się cudne oczy, co kochają.
Niczego nie chcę w noc konania ciemną,
tylko te ciche melodie niech grają.
Edward Leszczyński
Ze wszyskich ziemi najcudniejszych płodów,
Ty oczko wiosny, ty zorzo ogrodów,
Modry fijołku ! jakiego mi ani
Ukaże Flora, płodna kwiatów pani.
..
Ja bym się w ciebie, fijołku, przemienił :
Tak bym się świecił, tak bym się zielenił,
A czasem w innych kwiatków pięknej parze
Ozdabiał czoła i święte ołtarze.
..
Adam Naruszewicz
Kiedy Cię moje oplotą sny –
jak białe róże –
nie bój się kochać – ja – i ty
w nieba lazurze.
Ziemia, jak echo minionych dni,
grające w borze,
a nasze duchy wśród martwych pni
wieszają zorze.
Serce mi splatasz koroną gwiazd,
hymnem warkoczy –
pode mną góry, wieżyce miast –
nade mną – oczy.
Dziwnie się srebrzysz, aniele mój,
w tęczowym piórze –
Fontanny szemrzą gwiazd iskrzy rój –
wonieją róże …
Tadeusz Miciński














