Aniele ! Ty który nad śpiącym człowiekiem
Jak baszta obrończa z marmuru białego
Jaśniejesz – lub kwiatem liliji jak mlekiem,
Sny słodkie, sny lube przywabiasz do niego –
Aniele ! Ty czuwaj nad nami z wysoka !
Ty mary bolesne porażaj skinieniem,
Bo biedni my, niknąc dzień po dniu sprzed oka
My, ludzie – zaledwo jesteśmy wspomnieniem.
Cyprian Norwid
Moja miłośċ przeszła w wichr wiosenny – 
w wichr wiosenny – me szaleństwo w burzę –
w burzę – moja rozkosz w dreszcz senny –
w dreszcz senny – moja wiosna w róże –
Z wichru spłynie moja miłośċ nowa –
miłośċ nowa – z burzy szał wystrzeli –
szał wystrzeli – sen rozkosz wychowa,
wiosna wstanie z różanej kąpieli.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska














