Dusza twoja śmie marzyć, że w gwiezdne zamiecie
Wdumana, będzie trwała raz jeszcze i jeszcze –
Lecz ciało ? Któż pomyśli o nim we wrzechświecie,
Prócz mnie, co tak w nie wierzę i kocham i pieszczę ?

I gdy ty, szepcząc słowa, w ust zrodzone znoju,
Dajesz pieszczotom ujście w tym szepcie, co pała,
Ja, zamilkły wargami u piersi twych zdroju,
Modlę się o twojego nieśmiertelność ciała.

Bolesław Leśmian

*** (tytuł dodany)