Oto jest fiolet – drzewa cień idący żwirem
Fiolet łączący miłośċ czerwieni z szafirem.
Tam brzóz różowa kora i zieleń wesoła,
A w jej ruchliwej sukni nieb błękitne koła.

A we mnie biało, biało, cicho, jednostajnie –
Bo noszę w sobie wszystkich barw skupioną tajnię. –
O jakże się w białości mojej bieli męczę –
chcę barwą byċ – a któż mnie rozbije na tęczę ?

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska