Zakwitły jabłonie
Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie..
Pójdź ku mnie, moja miła, chociaż tak bliska — z oddali…
Czeka nas uczta miłości, iżbyśmy z niej pożywali —
Pójdź, niechaj ciche zarzewie wrącym płomieniem zapłonie !
Oto wszystka mysl nasza w tęsknoty bezdniach tonie —
Oto iścić się pragnie, czegośmy długo czekali …
Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie …
Pójdź ku mnie, moja miła, chociaż tak bliska — z oddali …
Pójdź ku mnie duszą i ciałem: harfą — niech w pieśń cię rozdzwonię !
Każdą strunę rozbudzę — niechaj płomieniem się pali !
Pójdź, niechaj morze płomienne nad nami się rozzuchwali,
Aż słodkie ukojenie tęsknoty nasze pochłonie —
Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie …
Józef Ruffer
Ostanie wpisy
Historia i ludzie
Bóg, bogowie, bożki, bożyszcza
O nieróbstwie
Jak wybrać but
W blaskach zachodu pożółkł świat
Gdy cię w życiu zawód spotka
Kopalnia soli w Kłodawie
Modlitwa
Prymitywny prezydent to prezydent niebezpieczny
Głupia zadziorność, mała przezorność
Gdzie sosna wielka
Gdańsk, miasto wyjątkowe
Do miasta Łodzi
Filozofia L. Wittgenstein’a
Imprezy sportowe i artystyczne