Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie..
Pójdź ku mnie, moja miła, chociaż tak bliska — z oddali…
Czeka nas uczta miłości, iżbyśmy z niej pożywali —
Pójdź, niechaj ciche zarzewie wrącym płomieniem zapłonie !

Oto wszystka mysl nasza w tęsknoty bezdniach tonie —
Oto iścić się pragnie, czegośmy długo czekali …
Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie …
Pójdź ku mnie, moja miła, chociaż tak bliska — z oddali …

Pójdź ku mnie duszą i ciałem: harfą — niech w pieśń cię rozdzwonię !
Każdą strunę rozbudzę — niechaj płomieniem się pali !
Pójdź, niechaj morze płomienne nad nami się rozzuchwali,
Aż słodkie ukojenie tęsknoty nasze pochłonie —
Oto w sadzie zakwitły różane i białe jabłonie …

Józef Ruffer