Powiedz mi szczerze, dziewczyno,
Czyś ty nie marą jest senną,
Wyśnioną tylko w widzeniach
Poety nocą wiosenną ?

Lecz tyś nie marą! Bo takich
Różanych ustek i czoła,
I czarnych ocząt — wymarzyć
Żaden poeta nie zdoła.

Gady, jaszczurki, ropuchy,
Co tylko żyje na świecie,
Wszelkie zwierzęta bajeczne
Mogą się przyśnić poecie.

Lecz ciebie — chytrą jak szatan,
Wdzięczną jak postać anioła —
Ciebie, dziecinko, wymarzyć
Żaden poeta nie zdoła.

Henry Heine

Przełożył Adam Mieleszko-Małiszkiewicz