Oczekiwanie
Zażenowany swym anielstwem
Udajȩ (dosyć źle) człowieka.
I serce, aż nieludzko czerstwe,
Zacinam w samotności. Czekam.
Znam ewangeliȩ i nieszczȩście,
Narodów tȩtent, szepty kobiet
I starość słów i snów poczȩcie
I wina czad i kwiat na grobie.
I ducha znam co bez wcielenia
Na ziemi jest jak głoska głucha,
I ciało – nie do pomyślenia
Bez łaski i świȩtego ducha.
(fragment)
Julian Tuwim
Obraz
Raz przyszedłem do obrazu
W ramach przepysznie złoconych,
W rysach jego podrobionych
Nie było życia wyrazu.
Czemuż, wołam, tę chudobę
W taką przebierać ozdobę !
Mnie ta przymówka nie wstydzi, –
Rzeknie obraz, – nie mruż powiek,
Gorzej, kiedy się to widzi,
Że lepsza suknia niż człowiek.
Julian Niemcewicz
Aniele !
Aniele ! Ty który nad śpiącym człowiekiem
Jak baszta obrończa z marmuru białego
Jaśniejesz – lub kwiatem liliji jak mlekiem,
Sny słodkie, sny lube przywabiasz do niego –
Aniele ! Ty czuwaj nad nami z wysoka !
Ty mary bolesne porażaj skinieniem,
Bo biedni my, niknąc dzień po dniu sprzed oka
My, ludzie – zaledwo jesteśmy wspomnieniem.
Cyprian Norwid
ilustracja : obraz Rafała Olbińskiego
