Ach, nie wadziłem siȩ z Bogiem
Ach, nie wadziłem siȩ z Bogiem
I nigdy nie bȩdȩ siȩ wadzić,
Jeśli pozwoli mi zboże
Wraz z wiatrem szumiącym gładzić.
Jeśli pozwoli siȩ wsłuchać
Na wiosnȩ albo jesienią
W najcudowniejszy poemat,
W potok spieniony pieśnią ..
Biedna, cierpiąca ludzkości,
Nie bȩdȩ twym rzecznikiem,
Bom przekupiony majem,
Czereśnią i słowikiem.
Jan Sztaudynger
To prawda
Wyśmiewałem świętych, papieża wywody ;
Mam jednak pewne skrupuły wobec przyrody :
Wszechświat mnie dziwi, nie jestem aż taki niedowiarek
By sądzić, że nie ma zegarmistrza tenże zegarek.
Voltaire
Przetłumaczyła z francuskiego autorka strony, Barbara Botton
Życie
Rozprȩżȩ szeroko ramiona
Nabiorȩ w płuca porannego wiewu,
W ziemiȩ siȩ skłoniȩ błȩkitnemu niebu
I krzyknȩ, radośnie krzyknȩ :
– Jakie to szczȩście że krew jest czerwona !
Julian Tuwim
autor afiszu : Rafal Olbinski
Ostanie wpisy
Historia i ludzie
Bóg, bogowie, bożki, bożyszcza
O nieróbstwie
Jak wybrać but
W blaskach zachodu pożółkł świat
Gdy cię w życiu zawód spotka
Kopalnia soli w Kłodawie
Modlitwa
Prymitywny prezydent to prezydent niebezpieczny
Głupia zadziorność, mała przezorność
Gdzie sosna wielka
Gdańsk, miasto wyjątkowe
Do miasta Łodzi
Filozofia L. Wittgenstein’a
Imprezy sportowe i artystyczne