Ach, nie wadziłem siȩ z Bogiem
Ach, nie wadziłem siȩ z Bogiem
I nigdy nie bȩdȩ siȩ wadzić,
Jeśli pozwoli mi zboże
Wraz z wiatrem szumiącym gładzić.
Jeśli pozwoli siȩ wsłuchać
Na wiosnȩ albo jesienią
W najcudowniejszy poemat,
W potok spieniony pieśnią ..
Biedna, cierpiąca ludzkości,
Nie bȩdȩ twym rzecznikiem,
Bom przekupiony majem,
Czereśnią i słowikiem.
Jan Sztaudynger
To prawda
Wyśmiewałem świętych, papieża wywody ;
Mam jednak pewne skrupuły wobec przyrody :
Wszechświat mnie dziwi, nie jestem aż taki niedowiarek
By sądzić, że nie ma zegarmistrza tenże zegarek.
Voltaire
Przetłumaczyła z francuskiego autorka strony, Barbara Botton
Życie
Rozprȩżȩ szeroko ramiona
Nabiorȩ w płuca porannego wiewu,
W ziemiȩ siȩ skłoniȩ błȩkitnemu niebu
I krzyknȩ, radośnie krzyknȩ :
– Jakie to szczȩście że krew jest czerwona !
Julian Tuwim
autor afiszu : Rafal Olbinski
W powietrzu
Z naszej miłości co zakwitła
jak listki wina lub czułego bluszczu
zostanie ślad na brzegach naszych ciał
zapach jesiennych liści po deszczu.
Barbara Botton
Przestrzeń
Moje myśli jak fale płyną
w ciepłe olśnienia miłości
muskają zwiewne powietrze
rozbijają się na brzegu wieczności
Barbara Botton
Obraz Rafała Olbińskiego « Tożsamość znaczenia »
Ostanie wpisy
Wojna na wschodzie i bliskim wschodzie
Lipiec
Dusza jest zasadą życia ciała
Przyroda czaru ci doda
Tyś jest jak dzień wiosenny
Do Mamy, raz jeszcze
Referendum jest narzędziem demokracji
Fiołkami ci drogę uścielę
Elegia o chłopcu polskim
Podejrzenie w dzień pierwszomajowy
Kiedy kraj staje się szalony
Moje inspiracje
Giną ludzie
Wielkanocny pacierz
Cyfry arabskie wymyślili Hindusi