Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą,
Prócz tego, że się garną to twego uśmiechu,
Pewnie że się twym ustom do cna wytłumaczą
I nie wstydzą się swego mętu i pośpiechu.

Bezładnie się w tych słowach niecierpliwią wieści
A ja czekam, ciekawy ich poza mną trwania,
Aż je sama powiążesz i ułożysz w zdania
I brzmieniem głosu dodasz znaczenia i treści

Skoro je swoją wargą wyszepczesz ku wiośnie
Stają mi się tak jasne, niby rozkwit wrzosu –
I rozumiem je nagle, gdy giną radośnie
W śpiewnych falach twojego, co mnie kocha, głosu.

Bolesław Leśmian