Było tam kółko harcerskie w którym działałam,
i ognisko muzyczne, z grą na pianinie, gdzie uczęszczałam,
była biblioteka by cenić nie tylko pieniążki, ale i książki,
był także gabinet dentystyczny by ząbek był śliczny.

Była sala gimnastyczna a w niej i scena teatralna,
a także ekran filmowy, seans zawsze darmowy,
pamiętam jeszcze dziś „Piątkę z wyspy skarbów„.

Bywały w tej sali zabawy taneczne dla starszych klas
i kiedy wspominam tej pierwszej młodości czas
i o moim dzieciństwie myślę, czy przyjdzie mi śnić
to dzisiaj sądzę, że ta szkoła była taka jaka powinna być.

Barbara Botton

Zdjęcie nieistniejącego dzisiaj budynku Szkoły podstawowej numer 134 w Łodzi (Śródmieście)
Szkoła podstawowa w latach pięćdziesiątych, w PRL, obowiązywała od 7 do 14 roku życia