Barbara Botton
Człowiek szczęśliwy
Jest urodziwy.
Barbara Botton
Miłości, iżem musiał przysiąc Pani swojej
Nie wspominać przed nikim o rozkoszy mojej
Ani co dalej było, przetoż od żałości
Umieram, już umieram ! Ale ty, miłości
Wróć się do niej i powiedz, że bardziej człowieka
Szczęśliwszego nie było od dawnego wieka !
Któż kiedy ręce i piersi pieścił cudniejsze ?
Któż usta całował do woli wdzięczniejsze,
Albo i oczy śliczne ? Ale cóż mi po tym,
Kiedy mi się nie godzi z nikim mówić o tym ?
Miłości, wróć się jeszcze ! powiedz, iż człowieka
Szczęśliwszego nie było od dawnego wieka !
Jan Smolik
(XVI wiek)
– Używaj życia – tak wy mówicie –
– A szczytu szęścia ten dopnie,
kto zawsze działał roztropnie. –
Lecz czyż się łatwo wstrzymać na szczycie ?
Życie, użycie i nadużycie :
to do upadku trzy stopnie.
Felicjan Faleński
Szczęście jak dziewka na nas woła,
Niedługo w miejscu zostać chce,
Scałuje twoje włosy z czoła,
Odwraca się i dalej mknie.
Heinrich Heine