A więc naprawdę już odeszłaś ?
Zniknęłaś, piękna, z moich dni ?
Twe każde słowo we mnie mieszka,
Wciąż jeszcze w uszach moich brzmi.

I jak wędrowiec wzrok o świcie
Na próżno w przestwór nieba śle,
Skowronka ujrzeć chcąc w błękicie,
Co z dzwonną pieśnią nad nim mknie :

Tak ja lękliwie oczy wznoszę
Na pola, łąki, borów gąszcz
I każdą pieśnią moją proszę :
O, wróć, kochana, czekam wciąż !

Johann Wolfgang Goethe
Przetłumaczyła Wanda Markowska