Ćmy
W ciemny ogród okno mam otwarte,
Nic nie widać ! .. tylko drzewa szumią ..
Marzę, piszę, jedną drugą kartę,
A ćmy wkoło lampy się mej tłumią –
Aż mię szare zajęło stworzenie,
Biorę w ręce motyla – brzydala
I rozmyślam, co za chęć go żenie
W ogień, który skrzydła mu opala ?
Ona ogień ta biedna ćma kocha !
Ćma skazana żyć wśród wiecznej nocy ..
Po śmierć w męce leci w niego płocha,
Lecz instynktu nie oprzeć się mocy.
I widziało inne ćmy .. i noce ..
Serce moje rozdzwonione smętnie,
Których rój się w ciemnościach szamoce,
Łaknąc ognia boskiego namiętnie !
Maria Grossek-Korycka
Nikt nie wie co i kiedy się zaczyna
Nikt nie wie co i kiedy się zaczyna
Że skończyła się właśnie starożytność
Rozpoczęły się wieki średnie
Albo że się kończą
Albo że to już oświecenie
I ogółu to nie dotyczy
Jak orało się tak orze
Jeździec coraz inaczej ubrany
Pyta ciągle o tę samą drogę
Kto się zmęczył tego chowają
Zając kica w polu
Sowa huka w boru
Artur Międzyrzecki
Pewność
Ludzie, ludzie, wy nie wiecie,
Że jest szczȩście na tym świecie :
Patrzeć w niebo, gonić okiem
Za gwiazdeczką, za obłokiem,
Słuchać pieśni którą śpiewa
Naszej duszy duch przyrody,
W głosie ptasząt, w dźwiȩku wody,
W szeleszczących listkach drzewa ;
Życzenie
Gdybym ja była słoneczkiem na niebie,
Nie świeciłabym jak tylko dla ciebie.
Ani na wody, ani na lasy :
Ale przez wszystkie czasy,
Pod twym okienkiem, i tylko dla ciebie …
Gdybym w słoneczko mogła zmienić siebie !
Gdybym ja była ptaszkiem z tego gaju,
Nigdziebym, w żadnym nie śpiewała kraju,
Ani na wody, ani na lasy :
Ale przez wszystkie czasy,
Pod twym okienkiem, i tylko dla ciebie …
Czemuż nie mogȩ w ptaszka zmienić siebie !
Stefan Witwicki
Na bezrybiu
Tam, gdzie nie chadza gruby zwierz,
Urasta do problemu wesz.
Ernest Petrejtis (Karol Kord)
Ojczyzno miła !
Ojczyzno miła ! podobnaś do onej
W różne pióreczka wrony ustrzępionej.
Ta, iż o świętym stadle zamyślała,
Świetnych pióreczek sobie spożyczała.
Kredytorowie, gdy to usłyszeli,
Po swoje piórka do niej pobieżeli.
Tak się i w naszej Polsce miłej dzieje,
Na wolność mamy wielkie przywileje,
Za którymi się tak górno wspinamy,
Że też w niewolę wolność obracamy.
Adrian Tyszka
(pierwsza połowa XVII wieku)
źródła :
– « Mała Muza od Reja do Leca, antologia epigramatyki polskiej » Alina Siomkajło, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986
-« Z fraszką przez stulecia » Józef Bułatowicz, wydawnictwo « Antyk », 2005
Wiersze i świerszcze
Dziwią się ludzie, że inni piszą wiersze.
To nie dla nich śpiewają ptaki i świerszcze.
Barbara Botton
Ostanie wpisy
Prymitywny prezydent to prezydent niebezpieczny
Głupia zadziorność, mała przezorność
Gdzie sosna wielka
Gdańsk, miasto wyjątkowe
Do miasta Łodzi
Filozofia L. Wittgenstein’a
Imprezy sportowe i artystyczne
21 lipiec
Co byś Ty zrobił
Wojna na wschodzie i bliskim wschodzie
Lipiec
Dusza jest zasadą życia ciała
Przyroda czaru ci doda
Tyś jest jak dzień wiosenny
Do Mamy, raz jeszcze