Już kocham cię tyle lat
na przemian w mroku i w śpiewie,
może to już jest osiem lat,
a może dziewięć – nie wiem ;

splątało się, zmierzchło – gdzie ty, a gdzie ja,
już nie wiem – i myślę w pόł drogi,
że tyś jest rewolta i klęska, i mgła,
a ja to twe rzęsy i loki.

Konstanty Gałczyński