Zakres tematyczny:
Moje Wiersze, społeczno-filozoficzne
Wieleć my mamy swobód w tej naszej Koronie,
Cóż, gdy się nie staramy i mniej dbamy o nie.
Przeważają prywatnych pożytków chciwości,
Bardziej dbamy o włości, a niż o wolności ;
Słobody niż swobody głowę nam mozolą,
Niż złotą wolność bardziej samo złoto wolą.
Wespazjan Kochowski
(1633 – 1700)
Polska mierzy do celu, lecz utrafi w sedno
Wówczas, gdy ta bogata złączy się z tą biedną.
Bo chociaż głowę czapka tuli w mróz bobrowa,
Gdy nogi bose, całość nie wyżyje zdrowa.
Bogacz, gdy tańszą czapkę, a biedny lud mnogi
Droższe buty dostaną, kraj stanie na nogi.
Jan Lemański
Mówią o Polsce silnej. Już dziś liczą sztaby,
Jak ją ziemią okopać, oprzeć na bagnecie.
Lecz ja, wybaczcie, bracia, pragnę Polski słabej,
Ja pragnę Polski słabej, lecz na takim świecie,
Gdzie słabość nie jest winą, gdzie już nie ma warty,
Ryglów u bram i nocą dom bywa otwarty,
Gdzie dłoń nie utrudzona okrutnym żelazem
I gdzie granica wita tylko drogowskazem.
Antoni Słonimski
A czy znasz ty, bracie młody,
Te najmilsze dla Polaków
Szarej Wisły senne wody
I nasz stary, polski Kraków ?
A czy znasz ty te ulice,
Puste w nocy, brudne we dnie,
Gdzie się snują eks-szlachcice,
Tępiąc smutne dni powszednie ?
[..]
Niech tam sobie inne nacje
Zadzierają nosy w górę –
Kraków też ma swoje racje :
Swoją własną ma Kulturę.
Tak więc : chytry jest Germanin,
Francuz – sprośny, Włoch – namiętny,
A zaś każdy krakowianin :
Goły i inteligentny.
[..]
fragment
Tadeusz Boy-Żeleński
Leon Wyczolkowski : „Widok na Krakow”














